paintings paperworks c.v. info workshops contact start
TOELICHTING
Toelichting op het werk

Hoe ontstaat mijn werk? Het doek wordt eerst voorgestreken met water en daarna beschilderd met acrylverf. De sterk verdunde verf wordt vervolgens door het ongeprepareerde katoen opgezogen, hierdoor verandert het karakter van het werk. De materialiteit neemt toe en er ontstaat een diffuus en fluwelig oppervlak.
Deze werkwijze zorgt voor verrassingen, je hebt het niet altijd zelf in de hand; je weet nooit van tevoren hoe de lijn zich toont. Het enige wat je zeker weet is dat er bij veel water een grillige lijn ontstaat en dat bij weinig water een
strakkere lijn zich aftekent.
Het construeren met tape is daarbij een handeling die haaks staat op het vloeien van het water. Langs de afgeplakte lijn waaiert de waterige verf uit en er ontstaat een onregelmatige kartelrand. Tussen enerzijds het constructief denken (het in de hand willen houden) en anderzijds het natuurlijke proces (het laten gebeuren) bevind zich een spanningsveld.
Binnen dit spanningsveld gaan deze uitersten een dialoog aan. Ze verenigen  zich maar ze stoten elkaar ook weer af.
De lyriek is slechts schijn. Het doel van deze werkwijze heeft te maken met de transparantie van de sterk verdunde verf en de vele mogelijkheden om het werk op te bouwen in lagen van steeds over elkaar schuivende kleurbanen. Er ontstaat een rasterwerk dat een sterk optische werking heeft. De toeschouwer lijkt naar binnen te worden gezogen.
De titel ''Inside/Outside'' verwijst steeds naar het hoogste licht en het diepste donker.

Elicidation on the paintings

A regular structure of vertical and horizontal lines is carfully “constructed” out of different layers of
paint. The proces of a pretreatment of the unprepared canvas with water makes the thinned paint
sucked into the cotton easily.
The nature of the canvas changes. The materiallity increases and a diffuse and velvetty surface takes form. A transparent lattice of subtle over each other shifting coloured bands appears.
The fascination of working with water lies in the fact that you can't contrlol the proces; you'll never know how the line reveals itself. The only thing you know certain: “a lot of water makes the line fickle and a bit of water makes the line fixed”
Building up by tape is an opposite action compared to the natural flow of the paint.
Along the taped line a irragular milled edge emmerges. Constructive thinking (the controle) at one hand and the natural proces (the change) at the other hand, cause a tention. These two extremities are in dialogue, they unite and repel at the same time.
The lyric is just semblance. The purpose of this method has to do with the transparancy of the strongly thinned paint and the various oppurtunities to build up the work in layers.
In my paintings I not only try to suck the spectator inside a endless depth but I also try them to see the formal and concrete qualities wich cause a strong optical effect.

The title “Inside/Outside'' refers to the highest light and the deepest darkness.

In de waterverven van René van den Bos heeft het papier een belangrijke rol.
Na het bepalen van de compositie meestal een rastermotief, wordt het insnijden met een minuscuul mesje op de millimeter in de toplaag van het gladde papier vervaardigd.
De verf en het water wordt met een grote kwast uitgestreken over het ingesneden oppervlak en wordt dit proces zo nodig herhaald in meerdere lagen.
Als een archeoloog onderzoekt hij hoe de verf zich laat zien in de onderlaag na het ontleden, waarbij hij alle millimeterstreepjes lijntje voor lijntje van de toplaag verwijderd.
Het spanningsveld is dat je nooit van tevoren weet hoeveel waterverf is opgenomen in de onderlaag,
de verf is zo zacht in de achtergrond aanwezig zodat er een gloed of trilling van de lijnen waarneembaar is geworden. Dit word versterkt door de uitwisseling met de harde straling van het raster.

 

Workdiscription watercolours René van den Bos.
René van den Bos has devoloped an even surprising as interesting technique in his waterclours.
On the millimeter he carves with a little knife in the top-layer of the smoothe paper. After that he uses the big brush with watercolour to brush the paint over the carved lines.
By dissecting the carved lines, he pulls the lines millimeter by millimeter away from the toplayer of the paper.
The result is only definite as the underlayer of the paper emerge.
The skin from the paper is now a rough surface with vibrating lines. The soft structure let us see a glow in the background.
So the coincidence is vital.
He never knows upfront how the surface of the paper will show itself.
By releasing his exact technique on a fixed screen of horizontal and vertical lines he shows a rhythmically varied image of various lines that seem to vibrate.